We volgen Maya Bright, een meisje dat een jaar na een ernstig ongeluk leeft met een geamputeerd onderbeen. Dat verlies is ingrijpend, fysiek én emotioneel, maar Maya is vastbesloten om haar leven terug te claimen. Ze stelt zichzelf drie grote doelen: opnieuw leren rolschaatsen, een geweldig feest organiseren en laten zien dat ze niet gedefinieerd wil worden door wat haar is overkomen. De weg daarheen is allesbehalve eenvoudig. Maya botst op fysieke beperkingen en minstens evenveel op mentale obstakels: angst om te falen, onzekerheid over hoe anderen naar haar kijken, en de spanning tussen verdriet én vastberadenheid. Tegelijk ontstaan er nieuwe verbindingen, botsingen in vriendschappen en onverwachte vormen van steun. Het is een verhaal over doorzettingsvermogen, zelfvertrouwen, vriendelijkheid en het terugvinden van plezier in wie je bent, ook als het leven er plots heel anders uitziet 

Ella Dove, die zelf een beenamputatie onderging, schrijft op een toegankelijke, warme en realistische manier. Ze gebruikt daarvoor heldere taal. Het boek leest dan ook vlot zelfs voor jonge lezers die niet zo ervaren zijn. Dove schuwt emoties niet. Maya's angst, frustratie en strijd worden herkenbaar en oprecht neergezet. Ondanks het zware thema zorgt ze ook zeker voor luchtige momenten waardoor je niet in somberheid blijft hangen. Het boek bevat zo goed als geen illustraties. De focus ligt volledig op het verhaal en de innerlijke reis van Maya. Kleine grafische tekeningen leuken de pagina's wat op met af en toe een in kleine tekening in zwart-wit. De kaft is aantrekkelijk voor kinderen door de felle, heldere kleuren. Het hoofdpersonage staat centraal en haar amputatie is duidelijk te zien op de tekening. Voor kinderen die nog nood hebben aan visuele ondersteuning is dit boek niet geschikt. De lezers die graag in een verhaal duiken met woorden alleen zullen zeker aan hun trekken komen.     

Het boek is vernieuwend, en betekenisvol zonder moraliserend te zijn. Het geeft een stem aan een personage dat kwetsbaar én krachtig is, en dat maakt het herkenbaar voor lezers met en zonder beperking. De scènes waarin Maya oefent, twijfelt en opnieuw probeert, behoren tot de sterkte van het boek. Ze zijn intiem, eerlijk en inspirerend. Het is een verhaal dat uitnodigt om te praten: over doorzetten, angst, moed en het idee dat “anders” niet 'minder' betekent.

Dit boek rolt niet enkel door je hoofd maar vooral door je hart. Het is ontroerend, hoopvol en eerlijk. Precies het soort verhaal dat jonge lezers kracht kan geven, en dat volwassen lezers opnieuw laat kijken naar wat moed nu echt betekent.

Zoek je een rijk geïllustreerd prentenboek? Dan is dit niet de juiste titel.
Maar wil je een herkenbaar, warm en inspirerend verhaal dat perfect past in de klas, thuis of in een boekbespreking? Dan glijdt dit boek soepel je boekenkast binnen, met één been maar met meer dan genoeg kracht.