Wanneer Haassie aan zijn ouders vraagt waar hij vandaan komt, antwoordt zijn moeder dat alles wat leeft uit de lente komt, en stuurt zijn vader hem naar waar de zon opkomt. Haassie volgt de rivier, doorkruist de seizoenen en ontmoet allerlei dieren, die hem aanmoedigen in zijn zoektocht. Wanneer hij uiteindelijk terugkomt bij zijn moeder, besluit hij “Mijn begin, dat ben jij”.

Het begint met een onweerstaanbare cover: een prachtige linosnede van een haas, op een karton met structuur, in sepia en zwart, op groot formaat. Binnenin volgt het ene juweeltje het andere op, de ene linosnede nog mooier dan de andere. Niet alleen hazen, maar ook merels, zwijnen, dassen, herten, vossen, egels en strandlopertjes bevolken de wereld van Haassie. Met op de achtergrond de rivier, de zee, de zon, de bomen en planten, kortom de natuur in al haar glorie. Een pareltje.

De tekst overstijgt het voorleesverhaaltje voor kleuters in ruime mate. Het neologisme in “Lenter dan dit wordt het niet” mag dan een mooie vondst zijn, makkelijk is het niet. Ook een gedachte als: "Ze was nooit weggegaan, haar einde was pas haar begin” vraagt aardig wat filosofisch inzicht. Maar dat maakt het boek ontegensprekelijk rijk, geschikt voor interessante gesprekken en filosofische bespiegelingen. Het is daardoor ook een geknipt prentenboek om aan volwassenen cadeau te doen.