Commedia dell’arte is een eeuwenoude theatervorm uit Italië. Scapino was er een personage uit. Hij gaf dansend en vertellend uitleg bij de voorstellingen. Dit prentenboek zet het verhaal van Scapino in de schijnwerpers. De ik-persoon uit dit boek vertelt hoe Scapino hem intrigeerde, inspireerde en hoe hij zichzelf met Scapino vergeleek. Hij vertelt wat hij weet over dit personage, maar wat hij niet weet, verzint hij erbij.

Al vanaf zijn geboorte wordt Scapino als raar en eigenaardig gezien. Zijn wenkbrauw stond wat scheef, hij zag er erg bleek uit, op school werd hij gepest, hij hield van dansen … Toch omarmde Scapino zijn “anders dan de rest zijn”. Eigenaardig kan immers ook bijzonder genoemd worden. Wanneer een gezelschap komedianten een optocht in de stad doet, besluit hij om met hen mee te gaan. Hij ontsnapt van de saaie naar de creatieve wereld, zijn dansdroom tegemoet.

De auteur vergelijkt zich met Scapino en geeft zo de boodschap mee om jezelf te zijn en te blijven. De gebruikte taal is helder en voelt eerder klassiek aan. De illustraties van Dematons vullen de tekst prima aan en zijn, zoals we van haar gewend zijn, weer prachtig gedetailleerd uitgewerkt. De kaft is een eyecatcher. Een formaatje groter had het geheel nog meer tot z'n recht laten komen.

Achteraan vind je nog wat verwerkingstips. Misschien niet het meest avontuurlijke prentenboek, maar absoluut eentje dat prachtig uitgewerkt is en voor herkenbaarheid kan zorgen.