Mama ligt op de sofa. Ze slaapt niet, ze ligt gewoon. Sofia probeert alles wat ze maar kan bedenken. Ze trekt aan mama's benen, maar het lijkt wel alsof Mama wortels heeft. Sofia kijkt onder de sofa: geen wortels te zien. Ze begint te praten, te smeken, vragen te stellen. Niets helpt ... en plots krijgt Sofia een idee.

Op de cover zien we Mama die Sofia omarmt. Mama wordt in blauw-wit voorgesteld, Sofia in kleur. Blauw-wit is ook de overheersende kleur van de bloemen op de voorste schutbladen. De illustratie op het titelblad wordt herhaald op de achterflap. De bloemen op de achterste schutbladen zijn in kleur, teken van hoop en herstel. De kleuren geven de gevoelens weer: het trieste blauw van Mama wordt vermengd met kleur als ze zich wat beter voelt. De illustraties zijn teder en prachtig in zachte kleuren. Sofia die knuffels zoekt bij hond Loe om het gemis aan Mama te compenseren, de illustraties vullen de tekst perfect aan. Naast de tegenstelling in de kleuren worden de gevoelens van Mama als 'zwaar' voorgesteld, tegenover de lichtheid en het speelse van Sofia en de vliegers die ze maakt.

Het verhaal is geschreven vanuit het oogpunt van Sofia. Ze begrijpt niet goed wat er met Mama aan de hand is,  ze wil dat Mama met haar speelt, haar aandacht geeft. Sofia heeft en stelt veel vragen: 'Hou je niet meer van me, Mama?', 'Maar hoe voel je je dan, Mama?' en 'Maak ik jou niet blij dan?'. Papa probeert uit te leggen dat mama ziek is, ook al is dat niet zichtbaar. Er razen verschillende emoties door haar heen. Ongeduld, onbegrip en boosheid worden dan ook in rode letters weergegeven. Dankzij haar plan kan Sofia een leuk moment creëren voor hun drietjes. Even vindt ze weer contact met mama, er kan zelfs een lach af. En papa werkt volop mee aan dat geluk.

De auteur snijdt een moeilijk thema aan. Gelukkig weet niet iedereen wat onzichtbare ziektes in een gezin, en een kinderleven teweeg kunnen brengen. Het herstel vraagt veel tijd en vele kleine stapjes. Hij benadert het zonder overdrijving met respect, begrip en hoop. Hij kan zijn boodschap in eenvoudige taal brengen, al is er wel veel tekst voor een prentenboek. Het geslaagde prentenboek kan hulp bieden voor kinderen in dezelfde situatie als Sofia, en een aantal dingen bespreekbaar maken. Ouders of begeleiders kunnen er mee aan de slag.