Krijgt kinder- en jeugdliteratuur genoeg aandacht in Vlaanderen?
Helemaal niet! Nu wel, tijdens deze jeugdboekenmaand, omdat ik samen met Sien hard heb getromd om ‘het boek’ aandacht te geven. Het ging niet om ons, maar om prenten en verhalen. Die zijn zo uniek in België (dus ook Wallonië) dat ik niet begrijp dat ze zo
weinig nieuwswaarde hebben als de jeugdboekenmaand over is. Je zou met al dat oeuvre musea kunnen vullen, kranten kunnen voldrukken en dus massa's mensen kunnen blij maken.
weinig nieuwswaarde hebben als de jeugdboekenmaand over is. Je zou met al dat oeuvre musea kunnen vullen, kranten kunnen voldrukken en dus massa's mensen kunnen blij maken.
Sta je er bewust bij stil dat tekeningen of verhalen de blik van een kind kunnen verruimen?
Zeker, alle facetten van een goed kinderboek kunnen dat: 'boeken brengen mensen in vervoering, je kan er lekker in wegvluchten, je voelt je er geborgen door, minder eenzaam en verdrietig, getroost. Een boek geeft ook onderdak en doet je stilstaan bij dingen waar je het besef niet van had. Tekst die bij een prent staat, ga je anders lezen. En nog veel meer….
Heb je bewust gekozen om voor kinderen te schrijven of tekenen of is dat eerder toevallig zo gekomen?
Als je tekent voor kinderen mag het allemaal wat experimenteler, surreëler en expressiever zijn.
Kinderen kunnen dat aan, stellen zich geen vragen en duiken als vanzelf in een verhaal. Zalig.
Kinderen kunnen dat aan, stellen zich geen vragen en duiken als vanzelf in een verhaal. Zalig.
Bekijk je je eigen werk vaak en kun je daar van genieten of zie je alleen wat beter kan?
Zelden bekijk ik mijn eigen werk nadat het af is. Tot en met de drukproeven kijk je er zo vaak naar, dat je oververzadigd raakt.
Het gebeurt dat mensen me wijzen op een prent uit een boek. Dan kijk ik nog wel even en besef soms dan pas waarom die prent werkt.
Het gebeurt dat mensen me wijzen op een prent uit een boek. Dan kijk ik nog wel even en besef soms dan pas waarom die prent werkt.
Hoe zou je je eigen werk omschrijven? Wat is het meest kenmerkend voor jouw stijl?
Hmmm... ik hoor vaak dat 'mijn stijl' niks pretendeert, toegankelijk is, beweeglijk en quasi makkelijk
begrijpbaar.
begrijpbaar.
Wat wil je in de toekomst zeker nog doen of maken?
Ik wil blijven boeken maken, maar dan steeds beter dan de vorige! Do what you can't!
Werk je met een vaste structuur of laat je je leiden door inspiratie?
Ik werk systeemloos. Elke werkwijze, elke illustratieopdracht pak ik anders aan. Ik ben
tegen methoden, voor mezelf dan. Anders loopt het fout.
tegen methoden, voor mezelf dan. Anders loopt het fout.
Niets lukt wat je ook probeert...wat doe je met zo’n verloren dag?
De tijd die ik nu heb is duur betaald. Ik geef nog les en heb een gezin te runnen. Tijd om voor de
zoveelste keer je boekenkast te herschikken heb je niet. Het is daarom erg frustrerend om zo’n dag of periode te hebben waarin niks lukt. Toch heeft het zin om te mislukken en realiseer je je (met ouder worden) dat het een soort rijpingsproces is waar je door moet.
In communicatie gaan met jezelf en je partner en auteur doen wonderen.
zoveelste keer je boekenkast te herschikken heb je niet. Het is daarom erg frustrerend om zo’n dag of periode te hebben waarin niks lukt. Toch heeft het zin om te mislukken en realiseer je je (met ouder worden) dat het een soort rijpingsproces is waar je door moet.
In communicatie gaan met jezelf en je partner en auteur doen wonderen.
Laat je je voor het creëren inspireren door andere bronnen (muziek, boeken, internet, kunst, tijdschriften..)
Mijn atelier is één grote omgeving van prenten, tassen, kaartjes, posters, prulletjes, die refereren naar mezelf en mijn passies.
Alles ademt prentjes, figuurtjes, afbeeldingen … ik kan niet zonder. Dat soort omgevingsdecor inspireert mee onrechtstreeks. Het doet me extra ademen, harder werken, me goed voelen en bovenal: vrij.
Alles ademt prentjes, figuurtjes, afbeeldingen … ik kan niet zonder. Dat soort omgevingsdecor inspireert mee onrechtstreeks. Het doet me extra ademen, harder werken, me goed voelen en bovenal: vrij.
Welk boek uit je kindertijd heeft het meeste indruk gemaakt?
Tinny, Kuifje en Nijntje waren mijn grote, duidelijke startblokken waardoor ik enorm verwonderd geraakte.
Maar bovenaan staat ‘Dokter Doenipijn’ van illustrator Soetejev, een
boekje van 1978. Prachtig geïllustreerd.
Maar bovenaan staat ‘Dokter Doenipijn’ van illustrator Soetejev, een
boekje van 1978. Prachtig geïllustreerd.
Wat is jouw favoriete voorleesboek?
Roald Dahl werkt altijd vind ik. Maar de vele prentenboeken waar ik van hou ga ik hier niet opsommen. En er komen er steeds bij, dat is het rustgevende.
Welk boek las je onlangs?
‘Het verborgen leven van bomen’ van Peter Wohlleben.
Heerlijke non-fictie.
Heerlijke non-fictie.
Stel dat een toverfee jouw grootste wens kon waarmaken. Wat wens je dan?
Dan wenste ik een Italiaanse stad naast Boechout. Liefst Bologna, maar Napels mag ook.
Wat doe je het allerliefst als ontspanning?
Tennissen en rustig lezen terwijl mijn vrouw ook leest, eten en drinken (liefst Italiaans) en tekenen op mooi papier met een goeie vulpen. Skiën. Praten met een goeie vriend. Met de trein reizen. Naar
Bruce Springsteen, Billy Joël en Randy Newman luisteren, een zandkasteel bouwen, pizza’s bakken, kussen.
Bruce Springsteen, Billy Joël en Randy Newman luisteren, een zandkasteel bouwen, pizza’s bakken, kussen.
Wat is je lievelingsgerecht?
Italiaans! Pasta pommodoro!
Wat is jouw levensmotto?
Do what you can't !
Wat wilde je worden toen je klein was?
Drie dingen: toptennisser, rode duivel (liefst dan Erwin Vandenbergh) én piloot!
Welk boek zou je graag (nog) eens voorgelezen krijgen?
Goh, dat mag een dikke turf
zijn: James Joyces’ Ulysses zou ik graag voorgelezen krijgen. Ik denk dat je dan
met de vertelstem en het verhaal één wordt.
zijn: James Joyces’ Ulysses zou ik graag voorgelezen krijgen. Ik denk dat je dan
met de vertelstem en het verhaal één wordt.
Wie was je jeugdidool?
Erwin Vandenbergh (rode duivel), Mats Willander (toptenisser) en Michael J. Fox.(acteur)