Dit prentenboek is een klassieker die nu voor het eerst in het Nederlands werd vertaald. Sofie en haar moeder drinken thee wanneer plots de deurbel gaat. Een grote tijger staat op de stoep, hij nodigt zichzelf uit daar hij reuze honger heeft. Hij zet het huis op stelten, voor het gezin zit er niets anders op. Tot de vader van Sofie een prima idee oppert.

Zowel aan de illustraties als de tekst is te zien dat het een klassieker is. De illustraties zijn prettig om te bekijken op een witte achtergrond, al komen ze wat stijf en ouderwets over. De kleuren zijn aantrekkelijk, de figuren lijken statisch met typische stereotiepe gezichtjes, ook de tijger komt eerder als een lieve loebas over. De prenten stralen een zeker klassieke stijfheid uit, ook de inhoud is verhalend en mist spanning of verrassing.

De vertaling komt saai over omdat er veel zinnen beginnen met dus, daarom, daarop, zo, en toen & en.