De veertienjarige Fanny wordt gedwongen om bij haar tante in een afgelegen, klein dorpje te gaan wonden. Haar vader vertrekt voor zijn werk een hele tijd naar Japan. Fanny wordt niet echt enthousiast ontvangen door de zus van haar mama. En ook haar neef is eerder afstandelijk. Dat is te begrijpen want ze hadden niet echt een nauw contact. Haar moeder is tien jaar geleden gestorven. Hoe dat precies gebeurde, is een raadsel. Fanny gaat op zoek naar antwoorden en meer informatie. Om haar emoties te verwerken en haar frustraties van zich af te schrijven, start Fanny met een creatief, kleurrijk dagboek. Fanny voelt zich alleen en onbegrepen. Aanvankelijk loopt het op school immers heel moeizaam. Ze is eenzaam en om niet op te laten vallen dat ze geen vrienden heeft, eet ze haar boterhammen 's middags alleen op het toilet. Maar stilaan sluit Fanny nieuwe vriendschappen en begint ze te wennen aan haar nieuwe situatie. Ze leert zichzelf beter kennen, en komt beetje bij beetje de waarheid te weten over de dood van haar mama en wie haar mama eigenlijk was.

De lay-out is heel aantrekkelijk voor jonge meisjes. Er werd heel veel kleur gebruikt, zowel in de tekst als in de illustraties. Dit boek kwam met veel zorg tot stand. Af en toe is er rust dankzij een dubbele bladzijde met bloemetjes, kerstbomen, cactussen of gekleurde waterdruppels. De gevoelens van Fanny worden heel uitdrukkelijk weergegeven in de illustraties. De bladzijde met enkel de tekst "Ik ben compleet in de war" spreekt boekdelen. De tekst is gedrukt in allerlei verschillende kleuren. Dit is zeker handig wanneer er dialogen plaatsvinden. De auteur is hier enorm creatief geweest. Een typisch dagboek, heel aantrekkelijk voor meisjes van die leeftijd. Knap uitgewerkt.