In Klein kipje Gwennie vertelt Carol Thompson met opvallend weinig woorden het verhaal van een leghen die na een eentonig en beklemmend bestaan in een te krappe kooi wordt gered. Vanuit het perspectief van het “kleine kipje” schetst het boek een dagelijkse werkelijkheid die voor miljoenen dieren nog altijd de norm is: gebrek aan ruimte, stress, uitputting en een identiteit die volledig wordt teruggebracht tot één functie: een ei leggen. Juist door die soberheid raakt het verhaal, want de monotone herhaling van het leven in het legbedrijf wordt voelbaar tussen de woorden en illustraties door.

Wanneer het kipje op een dag te moe is om nog een ei te produceren, komt de wending. Twee handen tillen haar voorzichtig op en plaatsen haar in een doos waarop “breekbaar” geschreven staat. Thompson laat in woord en beeld zacht de overgang zien van uitbuiting naar zorg, van massa-animaliteit naar erkenning van het individu. Op de boerderij waar ze terechtkomt, een plek waar ze kan rennen, scharrelen, wormen zoeken en ’s nachts warm en veilig slaapt, ontstaat voor het eerst het idee van een leven dat bij een kip past. Daar wordt ze een kip die eindelijk weer kip mag zijn. Ook wanneer het dier een naam krijgt, Gwennie, voel je als lezer hoe erkenning zich vertaalt naar bestaansrecht:.

De aquarel-illustraties zijn daarbij onmisbaar. Thompson gebruikt kleur en abstractie om de sfeer van beide werelden te vangen: de benauwdheid van de overvolle leghokken tegenover de natuurlijke tinten van het nieuwe leven. Het contrast tussen de stressvolle massaomgeving en de tederheid van het adoptiegezin legt subtiel maar duidelijk de vinger op de ethische spanning rond commerciële legbedrijven. Zonder belerend te worden, laat het boek zien wat dierenwelzijn in de praktijk betekent: ruimte, rust, soortspecifiek gedrag kunnen uitvoeren, en bovenal gezien worden als een levend wezen.

De laatste bladzijde, waarop adressen worden gegeven om zelf een kip te adopteren, maakt het verhaal concreet. Het is een kleine, maar krachtige uitnodiging aan lezers om een verschil te maken. Daarmee overstijgt het boek het louter verhalende: het wordt ook een mild activistische boodschap verpakt in een warm, toegankelijk verhaal.