Alice tuimelt in Wonderland

De klassieker van Lewis Caroll wordt in deze prachtige versie herwerkt door Tiny Fisscher en Jeska Verstegen. Iedereen kent het verhaal van Alice in Wonderland, die een wit konijn in een hol volgt en in een absurde fantasiewereld belandt. Ze ontmoet sprekende dieren en vreemde figuren, zoals een wonderlijk wolkige rups, een Kolderkat, een treurpad, een hertogin en de knettergekke Hartenkoningin. Dat allemaal terwijl ze ondertussen voortdurend van grootte verandert. Ze eet paddenstoelen, koekjes en drinkt drankjes waar ze kleiner of groter van wordt. Alice moet zelfs als getuige verschijnen in een rechtszaak. Als dat maar goed afloopt?

De oorspronkelijke versie van het sprookje wordt in dit boek in een nieuw jasje gegoten. De illustraties zijn zweverig en vol fantasie. Ze sluiten mooi aan bij de avonturen van Alice. De taal is heel modern, eigentijds en speels. Er worden uitdrukkingen gebruikt zoals "omdat-ie je altijd voor het lapje houden". Daarvan krijg je bovendien ook de nodige uitleg. Er is taalverwarring zoals: "zeg wat je bedoelt of ik bedoel wat ik zeg, ik vind het leuk wat ik krijg of ik krijg wat ik leuk vind, ik adem als ik slaap of ik slaap als ik adem". Er wordt gespeeld met de taal.

Het verhaal leest enorm vlot. Zoals de titel zegt, tuimel je als lezer samen met Alice van het ene avontuur in het andere. Je kan het zo gek niet bedenken wie Alice allemaal ontmoet. De avonturen volgen elkaar in een razendsnel tempo op. Het is spannend en blijft boeiend tot de allerlaatste bladzijde. Het avontuur eindigt pas wanneer Alice naast haar zusje ontwaakt uit een droom. Het einde wordt prachtig beschreven op de laatste bladzijde. Daar wordt er nog even gefilosofeerd waarover dit boek eigenlijk gaat.