Alleen
Alleen van Megan E. Freeman is een bijzonder aangrijpend verhaal dat geschreven werd in vrije versvorm. Die schrijfstijl past perfect bij het verhaal en zorgt ervoor dat emoties extra sterk binnenkomen. Met weinig woorden weet Freeman ontzettend veel te vertellen. Zoals de auteur zelf achter in het boek aangeeft, draait vrije versvorm niet alleen om wat er geschreven staat, maar ook om de ruimte die de lezer krijgt om gevoelens en gedachten zelf in te vullen. Die interactie maakt dit boek zo krachtig.
Het verhaal volgt Maddie, die na een geheim slaapfeestje plots helemaal alleen achterblijft in de stad. Ze had tegen haar moeder gezegd dat ze bij haar vader was en omgekeerd, waardoor niemand weet waar ze zich bevindt wanneer de stad geëvacueerd wordt vanwege een noodsituatie. Wat die noodsituatie precies inhoudt, blijft lange tijd onduidelijk. Net als Maddie tast ook de lezer in het duister, wat de spanning en betrokkenheid alleen maar vergroot. De eenzaamheid van Maddie wordt op een poëtische maar tegelijk zeer realistische manier beschreven. Jarenlang glijden de troosteloze dagen voorbij en de stilte van de verlaten stad is haast tastbaar. Erger nog dan honger en koude, blijkt eenzaamheid te zijn. De veerkracht van Maddie is echter wel krachtig en inspireert je. Het monotone van de dagen komt immers tot onder het vel van de lezer waardoor je je onvermijdelijk begint af te vragen hoe jij de ramp zou overleven. Maar er zijn ook momenten waarin emoties bij Maddie heviger de kop opsteken. Denk aan angst, verdriet en ook paniek omwille van onverwachte problemen die eigen zijn aan het leven in een verlaten stad. Dat zijn momenten die het kabbelende karakter van het boek wat doorbreken, waarin er meer actie is. Bovendien is niet alles kommer en kwel. Er is ook voldoende hoop en warmte in het verhaal. Vaak is George de verantwoordelijke, de rottweiler van de buren die Maddie gezelschap biedt. Hoewel hij haar praktische problemen niet kan oplossen, vormt hij een belangrijke mentale steun.
Dit boek weet perfect een beklemmende sfeer te combineren met kwetsbaarheid, hoop en doorzettingsvermogen. Een indrukwekkend verhaal dat nog lang blijft nazinderen.
