Cupido & Sideron

Cupido en Sideron werken als bedienden van Willem III op Paleis Het Loo in de achttiende eeuw. Ze zijn daartoe weggehaald bij hun tot slaafgemaakte families in respectievelijk Guinee en Curaçao en aan de prins geschonken door de West-Indische Compagnie. Sideron heeft zich al geschikt in zijn lot, maar Cupido loopt over van heimwee en weigert te praten. Wanneer de olifant – nog zo’n cadeau – uit de tuin ontsnapt, is het Cupido die met zachte stem het dier tot bedaren brengt. 

Enerzijds brengt dit prentenboek een verhaaltje dat licht weegt, al worden er veel woorden gebruikt om het te beschrijven. Anderzijds is de historische inhoud wel stevige kost, die je niet meteen aan een kleuter voorschotelt. Een dubbele bladzijde achteraan geeft duiding bij de schenking van deze twee kinderen, de aanwezigheid van olifanten op Paleis Het Loo, de kleine Mozart die er optreedt en een schilderij van Jan Breughel de Jonge dat er hangt. Het valt daarbij op dat de gevoelige materie zeer neutraal verwoord is. Alle historische elementen zijn zeer waarheidsgetrouw, zij het vereenvoudigd, geïllustreerd. Dat levert mooie decors, binnen en buiten, met fraaie kleding en andere stoffen in waterverf. De schutbladen met tulpen en insecten kunnen zo in productie als behang. De gezichten daarentegen ogen vlak, weinig expressief.

Interessant om met kinderen in gesprek te gaan over omgang met mens en dier in de achttiende eeuw.