De blubberkoningin

Yuki is een driftkop. Wanneer ze door haar broer Sen wordt opgehaald van school en hij weer geen woord met haar wisselt, gooit ze uit razernij de huissleutels in een rioolput. Ontdaan door haar eigen actie gaat ze erachteraan. In het riool botst ze op koningin Blubber van het Rijk der Driftkoppen, een reusachtig wezen uit modder en takken, dat krimpt wanneer iemand aardig tegen haar is. De koningin neemt haar op sleeptouw en leert haar een en ander over drift. 

De donkere kleuren en aparte tekenstijl spreken mogelijk niet iedereen meteen aan, maar toch loont het zeker de moeite dieper te kijken. Want naast de modder vallen er mooie droombeelden te bekijken, en de wisselende perspectieven en afwisseling in layout houden het kijken boeiend. Hier en daar heeft het boek iets van een graphic novel, elke stap is geïllustreerd waardoor ook een kleuter het verhaal zelf opnieuw kan “lezen”. Beatrice Alemagna is in eerste instantie een illustrator en haar taal heeft dan ook niks bijzonders. Bovendien gebruikt ze veel woorden om te beschrijven welke weg Yuki aflegt, waardoor het verhaal wat lang wordt om voor te lezen. Wel mooi is hoe Yuki haar gevoelens beschrijft wanneer ze boos is: “Vanbinnen ben ik dan helemaal in de war. Net als de elektriciteitsdraden in de straat”. Yuki leert dat ze lang niet de enige is met driftbuien, en dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen over haar boosheid. Maar dat ze er wel uit moet komen om verder te kunnen gaan. Een mooie aanzet om over eigen boosheid te praten met je kind en hoe ermee om te gaan.