De legendarische ziekenhuisdagen van Nena

Nena heeft een zeldzame longziekte. Om haar te kunnen helpen, moeten er onderzoeken worden gedaan en hiervoor moet Nena enkele dagen in het ziekenhuis verblijven. Om haar ziekenhuisdagen een beetje op te vrolijken, geeft oma Tille Nena een schriftje mee om al haar ziekenhuisavonturen op te schrijven. Nena verveelt zich en wordt dikwijls aan haar lot overgelaten. Haar ouders hebben het heel druk en komen zelden op bezoek. Zelfs als ze op bezoek komen, zijn ze er met hun gedachten vaak niet bij en lijken ze "afwezig". Enkel met haar oma Tille heeft Nena een goede band. Maar ze is moeilijk te been en komt slechts één keer met de bus op bezoek. Het vrolijkt Nena enorm op. Bij haar kan ze terecht met haar bekommernissen over haar ziekte, het Groeifeest met de klas dat ze moet missen. In het ziekenhuis maakt ze kennis met een leeftijdsgenoot. Soufiane heeft diabetes. Ze begrijpen elkaar want allebei hebben ze het moeilijk om hun ziekte te accepteren. Soufiane bedenkt een plan om te ontsnappen uit de kinderafdeling. Ze vluchten samen weg, maar Soufiane raakt in paniek en krijgt een aanval. Als dat maar goed afloopt...

Het verhaal is in dagboekvorm geschreven in de ik-persoon vanuit het perspectief van Nena. De gebeurtenissen worden dagelijks door Nena opgeschreven in haar dagboek. Het leest heel vlot. Het taalgebruik is eenvoudig. Er is veel afwisseling. Naast de dagelijkse gebeurtenissen lees je ook kaartjes van klasgenootjes, het menu, een opsomming van de dingen die Nena ziet vanuit haar bed, een lijstje met haar ziekenhuisirritaties. De gebeurtenissen doen je vaak glimlachen, er is veel herkenning voor iemand die ooit al eens in het ziekenhuis lag. Het ziekenhuiseten, de afstandelijkheid van de dokters. Er zijn geen echte illustraties maar wel kleine versieringen (bloemetjes, hartjes, sterretjes smileys) of vlekken (van een tas). Dat maakt er een echt dagboek van. Het verhaal is niet altijd even geloofwaardig. Je merkt wel de frustratie van beide tieners om hun ziekt te aanvaarden en daardoor leuke activiteiten te moeten missen op school, of elders (sporten). Nena spreekt over haar ziekte als "de onzichtbare hand". Het beneemt haar de adem en ze wordt angstig. Maar stilaan leert ze er mee omgaan. Ondanks het zware thema is dit een luchtig verhaal met humor over een nieuwe vriendschap die ontstaat.