De mooiste plek op aarde

Dit is het derde verhaal dat James Norbury schrijft over Grote Panda en Kleine Draak. Zoals alle vorige boeken kan je ook dit boek lezen op verschillende manieren. Daarover krijg je de nodige uitleg in de intro. Je kan het lezen van begin tot einde, zoals een verhaal. Maar je kan ook het boek openslaan op een willekeurige bladzijde en de zin de rest van de dag op je laten inwerken. Niet alle bladzijden komen echter in aanmerking voor die methode van lezen. Je kan het boek ook als hulp gebruiken: het kan je helpen in moeilijke perioden. Elk hoofdstuk behandelt immers een ander probleem: verlies, angst, twijfelen aan jezelf, scheiding en eenzaamheid. Elk van die onderwerpen wordt gekenmerkt door een natuurelement (het theehuis, de ruïnes, de kust, het moeras, de bergen, de spelonken, de dorre vlakten, het ravijn, het woud en tenslotte de mooiste plek op aarde). Dat zijn meteen ook de titels van elk hoofdstuk. Het zijn de plekken die Panda en Draak passeren tijdens hun reis. 

Zoals bij alle boeken van deze auteur is ook dit boek een dierenverhaal. Grote Panda en Kleine Draak vinden een kaart die leidt naar de mooiste plek op aarde. Hun reis wordt een reis vol gevaren en hindernissen. Het doel is echter minder belangrijk. Het is de weg ernaartoe die je tot inkeer brengt. Schoonheid vind je niet altijd waar je het verwacht, maar overal. Ik vind dit boek omwille van zijn filosofisch karakter eerder voor volwassenen. Het is niet echt een kinderboek. Het verhaal is minder boeiend maar de wijsheden zijn soms heel treffend en blijven hangen. Het zijn deze quotes die het boek waardevol maken.

De tekeningen zijn mooi. Soms zwartwit, dan weer in kleur. In het nawoord lees je hoe dit boek tot stand kwam. Het boek is uitgegeven in een verzorgde lay-out met een leeslint, waardoor het boek een extra uitstraling krijgt. Een fijn boek om te houden of cadeau te doen.