De regenboogflamingo

Adèle is niet zomaar een flamingo: tussen haar roze veren schitteren regenboogvleugels. Maar in plaats van trots te zijn, verbergt ze die uit angst om gepest te worden. Ze wil niets liever dan opgaan in de groep en net zoals alle anderen zijn. Wanneer haar klas wordt uitgekozen om te dansen op de opening van het grote verenfeest, raakt Adèle in paniek. Ze besluit te proberen om haar veren 'normaal' roze te maken. Ze eet allerlei vreemde combinaties ('van stekelige noten, die prikten in haar snavel, tot wonderlijke wormpjes, die kropen zo van tafel'), tot ze zich compleet beroerd voelt. Op dat dieptepunt komt ze haar mama tegen. Adèle lucht haar hart, en haar moeder luistert met liefde en begrip. Ze maakt Adèle duidelijk dat het niet uitmaakt hoe ze eruitziet, en moedigt haar aan om vol zelfvertrouwen te dansen – mét haar regenboogvleugels.

Met een bang hart besluit Adèle haar unieke veren te tonen op het feest. Tot haar grote verrassing krijgt ze alleen maar positieve reacties. Ze wordt overladen met complimentjes en ontdekt dat er ook anderen zijn die nét een beetje anders zijn – en dat dat helemaal oké is.

De boodschap van het boek is duidelijk en krachtig: je hoeft je niet te verstoppen omdat je anders bent. Je mag juist fier zijn op wat jou uniek maakt. Hoewel dat thema al vaker aan bod kwam in prentenboeken, blijft het een fijn boek om voor te lezen.

De tekst staat op rijm, leest vlot en zit taalrijk in elkaar. De illustraties van Powell zijn een echte meerwaarde: kleurrijk, gedetailleerd en expressief. Ze brengen veel emotie over en geven het verhaal een dynamisch en levendig karakter.

De regenboogflamingo is een warm en bemoedigend prentenboek dat kinderen (en volwassenen) eraan herinnert hoe belangrijk het is om jezelf te durven zijn – in alle kleuren die je hebt.