Is dit een tijger?

Alex is een tijgerkenner. Haar vriend Yaro heeft er nog nooit eentje gezien. Daar moet verandering in komen! Met behulp van de kennis van Alex en haar zelfgemaakte plakboek gaat Yaro op zoek naar een tijger. Wanneer Yaro op zoek gaat naar een dier met strepen, komt hij een kat, een buidelmiereneter, een zebra en een lemur tegen. Allemaal zijn het “streepjesdieren”, maar tijgers zijn het niet. Vervolgens gaat Yaro nog op zoek naar dieren met andere tijgerkenmerken zoals: grote tanden, nachtdieren, bedreigde diersoort. Telkens komt hij op grappige wijze andere dieren tegen die aan hetzelfde kenmerk voldoen, maar geen tijgers zijn. Wanneer hij uiteindelijk een combinatie van alle kenmerken tegenkomt (een tijger dus), kunnen de twee vrienden niets anders doen dan vluchten.

De grappige zoektocht wordt afgewisseld met tijgerweetjes uit het plakboek, wat een originele combinatie van fictie en non-fictie als resultaat heeft. De info die Alex verzamelde gaat o.a. over de uiterlijke kenmerken, de geluiden die ze maken, wat en hoeveel ze eten, de soorten, het uitsterven ... Die dubbele bladzijden uit het plakboek zijn wat drukker, maar passen prima in het geheel. Ze lenen zich ook tot voorlezen.

De dieren die Yaro tegenkomt worden niet benoemd, maar achteraan vind je als leuke extra de namen van de dieren die in het boek voorkwamen. Eerlijk is eerlijk: de buidelmiereneter en de lemur waarover hierboven sprake, had ik zonder de extra hulp niet kunnen benoemen.

De dialogen staan in tekstballonnen, de verhaallijn is eenvoudig gehouden, de illustraties zijn grappig. Ellis gebruikte een aangenaam kleurenpalet. 

Leuk om voor te lezen aan kleuters, maar zeker ook leuk om zelf te lezen vanaf een jaar of zes.