Er was eens een Alfred uit Zweden

'Ik wil dingen die moeilijk te begrijpen zijn makkelijk maken, zorgen dat het blijft hangen dankzij het rijm'

Dat zijn de woorden die Jacotte Brokken uitsprak in een interview voor de poëziekrant van februari 2026 over haar bundel vol wetenschapspoëzie met als ondertitel: Waanzinnige gedichten over wetenschapsinzichten. De wetenschapster neemt  je mee op een boeiende reis naar de wereld van ooit bekroonde vrouwen en mannen (de mannen zijn in de meerderheid, het was een uitzondering als een vrouw mocht studeren in vroege tijden) waar we nog elke dag van leren. Ze vat ze in speelse gedichten en bewierookt hun ontdekkingen in mooie verzen. Wetenschappers zoals Mendel, Newton, Mercator, Hildegard Van Bingen en ook de recent overleden Jane Goodall (ze stierf toen deze bundel bijna ter perse ging). Van de mysteries van het heelal tot de kleinste deeltjes: alles wordt toegankelijk uitgelegd met humor en veel soorten rijm.

Interessant is ook dat ze bij een aantal gedichten vertrekt van vragen van kinderen, die ze verzamelde bij haar bezoek aan scholen waar ze ging voorlezen. Maar wat bijzonder is dat ze de uitvinder/wetenschapper op een eigen en humoristische wijze voorstelt, zoals in deze limerick : "Een vrouw bij de Oude Grieken / Hield van puzzels en problematieken / Ze dacht ook heel verre / En hield van de sterren / De eerste vrouw in de kronieken". Een verouderde dichtvorm, maar heel grappig. Ook vermeldt ze alle informatie over de uitvinders en hun ontdekkingen. 

De karikaturale afbeeldingen van de geleerden zijn van een lichte vrolijkheid, evenzo de kleuren. Het kaft rijmt met de inhoud en doet een beetje denken aan een circustent die versierd is met mooie zuurstokstreepjes. Een aantrekkelijk en leerzaam boekje toegankelijk voor klein en groot! De stad Lokeren mag terecht fier zijn op haar weerexpert, chemicus en wetenschapsverteller die Jacotte Brokken heet.