Fietsen door een leeg huis

Wanneer Teus terugfietst naar zijn oude huis, merkt hij dat een familie migranten erin getrokken zijn. Op het plein ontmoet hij een jongen die handig zijn nieuwe voetbal in de lucht wipt. Rayan is met zijn familie gevlucht uit Afghanistan. Na enkele jaren verblijf in een asielcentrum kunnen zij nu aan een nieuwe thuis wennen. Dat beide jongens bevriend geraken zint de vader van Teus niet.

Dit jeugdboek zit vol verrassingen, levendig en de directe schrijfstijl via dialogen spreekt aan. De lezer beleeft via de reële situatie wat migratie daadwerkelijk betekent. Hoe het voelt voor de gevluchte familie, hoe ze alles kwijt zijn en het hun keuze niet is, hoe ze de vijandigheid ervaren van de mensen op straat.

De vader brengt een prachtig gedicht over “verdriet”. Die aanvulling maakt het verhaal over migratie zo echt, de lezer beleeft dat de ontmoeting met een andere cultuur onze blik verruimt. Het maakt ons nieuwsgierig om meer te vernemen over hun geschiedenis en gewoonten. Zo is de vader van Rayan een echte botanist: tijdens een boswandeling vertelt hij aan beide jongens hoe de paddenstoelen heten en welke al of niet eetbaar zijn.

De schrijfstijl schept een realistisch decor hoe het verblijf in een asielcentrum aanvoelt en de vele dialogen tussen beide jongens zorgen ervoor dat de lezer emotioneel mee opgenomen wordt in het verhaal.

Alles voelt indringend en gevoelig aan, de lezer beleeft van binnenuit wat het betekent om als vluchteling hier te zijn, het stemt tot nadenken!