Fluister het tegen de sterren
In dit YA-boek neemt auteur Pamela Sharon je mee naar lang vervlogen tijden. Denk aan de tijd en wereld van de film The Greatest Showman. In die tijd wordt de albinotweeling Effie en Millie geboren. Tegen de achtergrond van lawaaierige fabrieken, kleine achterkamertjes en een sterke mama, groeien de meisjes op. Mac, die aan het hoofd staat van zijn Rariteitenkabinet, verzamelt mensen en verhalen. Hij creëert nieuwe verhalen rondom zijn acts, waarmee hij mensen die anders zijn een nieuw begin wilt geven. En daarnaast ook nieuwsgierigheid creëren bij de mensen die komen kijken. Dan komt de albinotweeling Effie en Millie onverwacht op zijn pad. De ene met felle ogen en een grote mond, de andere met een zachte lach en veel liefde.
Millie voelt zich al snel thuis bij deze groep mensen, die net zo zijn als iedereen. Met een kloppend hart, liefde voor elkaar en grootse dromen. Effie is kritisch. Waarom heeft Mac hen gekocht? Is dit wel een veilige omgeving om te blijven? Welke rol speelt Mac, en waarom verandert hij zo vaak van rol? Net als ze het gevoel heeft dat ze hem snapt, verandert hij van rol en moet Effie weer helemaal opnieuw beginnen.
Tussen de hoofdstukken over het leven in het rariteitenkabinet, krijg je ook korte inzichten in het leven van Mac die het einde van zijn leven nadert. Hij doorbladert het boek dat hij schreef over het leven van Effie en mijmert soms over genomen beslissen. “Hoe anders zou het allemaal lopen. Zijn blik gaat terug naar het boek, naar de afbeelding van een jongeman, of is het een vrouw? Het maakt niet uit, het is een persoon van vlees en bloed, met een stem en een mening.”
Het verhaal eindigt, maar toch ook niet. Je krijgt heel hard het gevoel dat een vervolg nodig is. Want je blijft met best wat vragen achter als lezer. De auteur geeft aan dat het oorspronkelijk bedoeld was als tweeluik. Maar momenteel is het door omstandigheden uitgebracht als stand alone. Ze baseerde zich deels op mensen die echt bestaan hebben en schreef hier een ontroerend verhaal over. Het gaat over anders zijn, maar toch ook niet. Over houden van, in al zijn vormen en variaties. En over thuiskomen, misschien niet op een plaats, maar wel bij mensen die jouw familie zijn.
