Glitch
Daniël heeft steeds dezelfde nachtmerrie. Hij zit opgesloten in een metalen kist die langzaam vol water loopt. Hij durft steeds minder te slapen en dat begint ook zijn dagelijks leven te beïnvloeden. Wanneer hij hulp zoekt bij professor Eric LaBerge, krijgt hij een bijzondere verklaring voor zijn nachtmerries. Volgens de professor leeft Daniël in een simulatie en is zijn droom een fout in dat systeem. Wat Daniël als werkelijkheid beschouwt, blijkt misschien helemaal niet te zijn wat hij denkt. Hij gaat op zoek naar antwoorden, maar raakt daarbij steeds meer verstrikt in de vraag wat echt is en wat niet.
Ook de liefde speelt een belangrijke rol in het verhaal. Daniël wordt verliefd, maar al snel rijst de vraag of die gevoelens wel echt zijn. Is er sprake van oprechte liefde of is ook dat deel van zijn leven in scène gezet? En als iemand je gevoelens kan beïnvloeden, in hoeverre zijn ze dan nog van jezelf? Het zijn interessante vragen die verder gaan dan het verhaal alleen. We worden allemaal beïnvloed door onze omgeving, door ervaringen en door andere mensen. Maar kun je iemand ook verliefd laten worden zonder dat die persoon het zelf beseft? En kun je gevoelens die echt aanvoelen zomaar in twijfel trekken omdat je ontdekt dat er misschien iets achter zit? Het boek zet je aan het denken over hoe goed we onze eigen gevoelens eigenlijk kennen.
Ruben Prins speelt met het idee dat onze werkelijkheid misschien niet is wat ze lijkt. Daniël denkt dat hij wakker is, maar dan blijkt dat hij nog droomt. En ook die droom blijkt niet de echte werkelijkheid te zijn. Zo kom je als lezer terecht in een droom in een droom in een droom. Telkens wanneer je denkt dat je begrijpt wat er aan de hand is, wordt alles weer op losse schroeven gezet. Je weet op den duur niet meer welke gebeurtenissen echt zijn en welke zich alleen in een droom afspelen. Dat maakt het verhaal intrigerend, maar vraagt ook wel wat van de lezer.
Het uitgangspunt is interessant en het idee dat je niet meer kunt vertrouwen op je eigen werkelijkheid spreekt tot de verbeelding. Tegelijk vind ik de uitwerking soms wat ver gezocht. Er worden steeds nieuwe lagen toegevoegd, waardoor het verhaal behoorlijk ingewikkeld wordt. Ook de vraag of Daniëls gevoelens echt zijn of bewust worden gestuurd, maakt het verhaal extra boeiend. Toch gaat de auteur voor mij soms net iets te ver in het bedenken van nieuwe wendingen. Ondanks dat blijft het boek vlot lezen. Je wilt weten hoe alles in elkaar zit en of Daniël uiteindelijk ontdekt wat er werkelijk aan de hand is.
Ook de titel Glitch past bij het verhaal. Een glitch is een foutje of storing in een computersysteem. In het boek verwijst dat naar de fout die volgens de professor in de simulatie zit waarin Daniël leeft. Zijn nachtmerrie is mogelijk niet zomaar een droom, maar een verstoring in de werkelijkheid waarin hij zich bevindt. Maar wat als niet alleen zijn dromen, maar ook zijn gevoelens beïnvloed worden? Dan wordt het nog moeilijker om te bepalen wat echt is en wat niet.
De kaft past bij het mysterieuze verhaal, maar springt er voor mij niet echt uit.
Glitch is een vlot lezende jeugdthriller met een origineel uitgangspunt. Het spel met dromen, simulaties en verschillende werkelijkheden zorgt voor spanning. Ook de vragen over verliefdheid en de beïnvloeding van gevoelens geven het verhaal een extra laag. Soms vind ik het allemaal wat ver gezocht, maar het boek zet je wel aan het denken. Want als je niet meer zeker weet of je werkelijkheid echt is, hoe weet je dan nog of je gevoelens dat wel zijn?
