Het wrokmonster

Soms kun je zo boos zijn dat er wrok ontstaat. Die wrok wordt steeds groter en verhindert dat je graag gaat voetballen, dat je kunt genieten van een ijsje eten, en zorgt ervoor dat gezellige momenten niet meer gezellig zijn. Je kunt proberen om de wrok weg te stoppen, te begraven of te vermommen, maar zo lang jij hem vast houdt zal dat niet lukken. Pas als jij de wrok loslaat zal deze verdwijnen.  

Wrok is geen alledaagse emotie en niet eenvoudig om te verwoorden. Stacy Burch en Alexandra Colombo zijn er samen perfect in geslaagd om die emotie onder woorden te brengen en om ze een gezicht te geven. Op een heel begrijpelijke manier wordt uitgelegd hoe wrok ontstaat en hoe wrok gevoed wordt door jouw gedachten. Wrok wordt vertaald naar een monstertje dat groeit van jouw gedachten en je verhindert om leuke dingen te doen. Heel knap is de subtiele hint dat jij het bent die het wrokmonster vasthoudt en dat ook consequent wordt herhaald in de tekeningen zonder dat het opvalt bij een eerste keer lezen. Op kindermaat wordt er op ludieke manier beschreven wat je kunt doen om van het monstertje af te geraken. Dat het niet altijd zo eenvoudig is om het kwijt te geraken, wordt ook benoemd, dat het vaak tijd vraagt, wordt als normaal beschouwd, maar dat je je zoveel fijner en vrijer voelt wanneer je ervan verlost bent is toch wel de belangrijkste boodschap. 

Het wrokmonster wordt erg knap gevisualiseerd en met humor benaderd, zoals het feit dat het enorm groot kan worden en alle plaats in je bed inneemt zegt zoveel meer dan in woorden uit te leggen dat het je slaap kan beïnvloeden. De emoties zijn duidelijk af te lezen op het gezicht van het kind en een pluspunt is dat het hoofdpersonage geen uitgesproken gender noch een naam meekrijgt. Zo zal iedereen zich aangesproken worden, want wrok is een emotie die bij iedereen kan voorkomen.