Pauze voor Robin

Robin en mama zijn thuis na een lange dag school en werken. Ze zijn allebei moe en voor ze het beseffen hebben ze ruzie en staan ze te schreeuwen tegen elkaar. Mama besluit dat ze allebei pauze nodig hebben en vertrekken naar het park. Daar geeft de buitenlucht hun terug energie, ze rennen als een cheeta, tellen alle mooie dingen, verzamelen dingen om er thuis een fijne collage van te maken. Hun batterijen zijn weer opgeladen, ze kunnen er weer tegen na een deugddoende pauze. 

Met dit verhaal krijgen we een belangrijke les mee namelijk dat een pauze nemen geen overbodige luxe is, maar gewoonweg noodzakelijk. Hoewel het af en toe op het randje van belerend is, wordt het wel zeer visueel gemaakt via drie balkjes: één voor energie, één voor plezier en één voor creativiteit. Bij de start staan alle drie de balkjes voor zowel Robin als mama in het rood. Gaandeweg zie je meer en meer groen verschijnen tot hun batterijtjes terug opgeladen zijn. Een gemiste kans is om het niet in één keer, niet alle balkjes tegelijk of niet evenveel bij Robin als bij mama te laten gebeuren. Dat zou aangeven dat pauze nemen voor iedereen verschillend werkt en op een ander tempo. En dat het niet altijd zo is dat wanneer je energie goed zit, je ook creatief bent. 

De leefwereld van kinderen is herkenbaar: moe zijn, zich vervelen en dan alleen nog maar een filmpje willen zien. Zo ook wordt de huidige educatieve trend gevold door als ouder 'sorry' te zeggen wanneer je boos bent en de gevoelens van je kind te benoemen en niet weg te lachen. Helemaal achteraan komt het belerende karakter terug boven door een paar pauzetips, oefeningen, goede pauzes en slechte pauzes te geven. Naar mijn mening overbodig omdat je juist een leuk verhaal hebt gelezen waarin dezelfde dingen aangehaald worden, maar dan op een veel minder saaie manier.