Ruby Crusoe
Lukt het Kevin Hassing om Ruby Crusoe een plaats in mijn hart te laten veroveren, net zoals hij dat met Mus en kapitein Kwaadbaard deed? Ik stelde me luidop de vraag, twijfelde of dat überhaubt wel zou kunnen, maar ging wegens te nieuwsgierig toch overstag. Gelukkig is “Misschien het begin van hoop …”
Ook in deze reeks is de hoofdrol weggelegd voor een stoere meid. Ruby is dan wel “dochter van”, de pluimen in dit eerste deel van een nieuwe reeks verdient ze helemaal zelf. Een geregelde verwijzing naar haar vader doet daar geen afbreuk aan. Iets met een appel en een boom: Ruby wilt onder de vleugels van haar vader en broers uit. Ze wilt ontdekken hoe het is om te leven op een onbewoond eiland. Door stiekem mee te reizen op een boot van haar vader en onderweg in zee te springen, grijpt ze haar kans.
Wat volgt is een chronologische beschrijving van die hachelijke onderneming, en haar moed en doorzettingsvermogen op een onbewoond eiland.
Onwaarschijnlijk hoe Hassing dit vlotjes in een verhaal giet. Korte hoofdstukjes zijn ook nu weer het ideale recept. Al wordt er vooral veel beschreven en blijft de actie bij momenten wat uit, hij slaagt erin om in een rijke taal de lezer te blijven boeien. Kleine plotwendingen zijn er van de ene zin in de andere zonder dat je ook maar een seconde de draad kwijtraakt. Een kunst op zich!
Achteraan vertelt de auteur dat hij recent meedeed aan het televisieprogramma Expeditie Robinson en dat hij daar dan ook zijn inspiratie haalde. Dat maakt natuurlijk heel veel duidelijk, maar toch! Je moet het maar doen.
Voor mij was dit boek vooral een uitgebreide kennismaking met Ruby, maar wat kijk ik ernaar uit om te lezen hoe het verder met haar gaat! Dat het leven op een onbewoond eiland toch niet zo eenvoudig is als gedacht, gaf ze al ruiterlijk toe. Maar dat ze snel weer thuis zal zijn, kan ik ook onmogelijk geloven. Hoe loopt het verder met Samuel en komt vogel, Klepper, echt niet meer terug? En wat met Vuurvlieg en het nieuwe eiland? Laat dat volgende deel maar komen, Hassing!
En ja hoor … moest het nog niet duidelijk zijn: er is voor Ruby in mijn hart nog een plaatsje vrij naast Mus.
