Spiegelwereld

Spiegelwereld II: Het Ministerie van Vreugde sluit aan op de gebeurtenissen uit het eerste deel. Iuliia, een Oekraïense vluchtelinge die eerder in de Spiegelwereld terechtkwam, wordt opnieuw opgeroepen wanneer er politieke spanningen ontstaan tussen de verschillende gewesten. De ministers hopen dat zij kan helpen een dreigend conflict te voorkomen.

Omdat het verhaal rechtstreeks voortbouwt op het eerste deel, is voorkennis bijna onmisbaar. Nieuwe lezers zullen tijd nodig hebben om hun weg te vinden tussen de vele personages en politieke verhoudingen.

Luc Descamps kiest voor een luchtige, soms absurde toon. Vooral de eindeloze discussies en besluiteloosheid van de ministers zorgen voor humor en satire. Tegelijk haalt die aanpak een deel van de spanning uit het verhaal. Hoewel thema's als ongelijkheid, macht en conflict interessant zijn, wist het verhaal mij daardoor minder te grijpen dan gehoopt.

Lezers die houden van fantasiewerelden, politieke humor en een originele kijk op politiek zullen er wellicht meer plezier aan beleven. Voor wie vooral op zoek is naar actie en spanning, kan het verhaal soms wat traag aanvoelen.