Tussentijd

Een meisje zit in een boot. Ze is niet meer in het land waar ze woonde, maar ook nog niet in het land waar ze naartoe gaat. Ze zit ertussenin, in de tussentijd. De tijd tussen 'niet meer' en 'nog niet'.

De cover oogt een beetje vreemd: een meisje met wit haar, hoofd en armen houdt een witte boom vast.  De 'Tussen' van de titel is in een dunner lettertype als 'tijd' gedrukt.  Het lichtgroen van de cover vinden we terug op de schutbladen.  De illustraties zijn fantasierijk (het bootje waar het meisje in zit is gemaakt van een pianoklavier, papa speelt piano), prachtig en in verschillende technieken uitgevoerd.  

De tussentijd wordt in drie herkenbare situaties voor kleuters uitgelegd: naar de markt gaan, aan het ijskraam aanschuiven en  op school zijn. Ze heeft een kiezeltje van aan het ijskraam en een kaartje van de juf mee als herinnering. Toch is er een duidelijk verschil met deze tussentijd. Dat heeft te maken met afscheid nemen van de vertrouwde omgeving en onzekerheid, dromen en wensen in verband met het land van haar grootouders.   

Het verhaal is duidelijk in eenvoudig taalgebruik verteld. Er werd gekozen voor een mooi lettertype. Het begrip tussentijd wordt zo goed mogelijk uitgelegd. Het boek is een warm en poëtisch geheel. Lies Lambert maakt hiermee haar debuut en vond een fijne illustratrice in Heike Sofia Villavicencio Rammeloo.