Valdemar in de grote stad
Dit boekje rond de jonge wolf Valdemar is vooral een licht en speels tussendoortje. Het verhaal zelf is behoorlijk chaotisch en allesbehalve realistisch, maar dat lijkt ook de bedoeling: het zet vooral in op ondeugende humor en een zekere losbandigheid. Of je daar fan van bent, hangt sterk af van je eigen smaak. Sommige lezers zullen de afwezigheid van een duidelijke moraal waarderen, omdat het eens fijn is dat fouten maken gewoon mag. Anderen vinden het misschien jammer dat er weinig houvast of diepgang wordt geboden.
Wat wél opvalt, zijn de levendige prenten die perfect aansluiten bij de vrolijke drukte van onze wolvenfamilie. Ze versterken het gevoel van een spontane, soms wat over-the-top leven van deze excentrieke familie waarbij kinderen wel héél veel verantwoordelijkheden krijgen. De gebeurtenissen, zoals bijvoorbeeld Valdemars bezoek aan de snoepwinkel en het toch wel ernstige misverstand rond de medicatie, dienen vooral als kapstok voor het verhaal waarbij plichtsbewuste kinderen hun hart vasthouden.
Hoewel het boek inhoudelijk niet veel om het lijf heeft, kan het zeker dienstdoen als een luchtig voorleesverhaal. Het is niet het soort prentenboek dat je kiest voor een belangrijke boodschap, maar wel eentje dat zorgt voor grinniken en opluchting: even lekker stout doen zonder gevolgen. Afhankelijk van wat je zoekt, kan het daardoor zowel vermakelijk als wat vrijblijvend aanvoelen.
