Wisselweg Woud
"Ze hoorden haar oude auto van veraf al kraken en knallen, oma stapte uit en omhelsde hen allen. De zon zonk achter oeroude eiken en het werd nacht. Een donkere wolkendeken bedekte alles, veilig en zacht." De inleiding zet meteen de toon voor het verdere verloop van het boek, het rijm, het fijne ritme, de heerlijke visuele beschrijvingen, de verwachting voor wat komen gaat en de geruststelling dat alles goed komt. Die cocktail maakt het een uitstekend voorleesboek voor het slapen gaan. De oma komt een paar dagen op bezoek en de vijf kleinkinderen staan te popelen, want ze weten dat het dan 'verhalen-tijd' is. Eén verhaal voor elk kleinkind.
Het eerste verhaal gaat over een meisje dat op weg is naar het Wisselwegwoud en onderweg een heleboel vrienden maakt die met haar mee gaan en bij aankomst een heus feestje bouwen. In de volgende verhalen vindt een jongen een bijzonder groot insect met bijzondere krachten, wordt er een klein geestje niet goed gezind op de nieuwe norse en brute eigenaar van het Slot Snittingen, is Melvin de Mol zich van geen kwaad bewust wanneer Majoor de Wit hem de oorlog verklaart omdat hij zijn mooie gazon verwoest en tenslotte is er nog een verhaal over Wouter het Waterpaard. Alle vijf de verhalen lezen zeer vlot omdat het in rijm verteld is, maar ook omdat de tekst opgedeeld staat in korte stukken en continu wordt opgefleurd door illustraties, groot en klein, duidelijke tekeningen en fijne krulletjes en blaadjes.
Het grote codewoord doorheen het boek is humor, zowel in tekst als in illustraties. ('Nu even niet, schat', riep de majoor, 'we praten morgen als ik deze joekels van stinkbommen goed heb verborgen'). Ten slotte nog een compliment voor de knappe en gedetailleerde afwerking van het boek; het is een hardcover met gouden letters op de rug, een leeslintje met een opvallend groene kleur, elk verhaal dat even wordt ingeleid en afgerond door een paar wijze woorden van de oma en niet te vergeten zijn de niet te evenaren eenvoudige maar alles zeggende illustraties gemaakt door Charlie Mackesy in typische waterverfstijl.
