Als ik woest ben, is er weinig wow

Sommige prentenboeken slagen erin om een moeilijk onderwerp op een lichte en fantasierijke manier te benaderen. Als ik woest ben is er weinig wow is zo'n boek. Achter het speelse taalgebruik en de warme illustraties schuilt een verhaal over boosheid, afscheid nemen en omgaan met verlies. 

Het hoofdpersonage is boos op haar tante, die gaat verhuizen. Die boosheid voelt herkenbaar aan: soms is verdriet gemakkelijker te uiten als boosheid. Wanneer ze in de tuin een mysterieuze doos ziet en een bijzondere vogelverschrikker ontmoet die de letter "o" niet kan uitspreken, begint een wonderlijke tocht. Samen met Jimmyy trekt ze eropuit. Wat volgt, is een fantasierijk avontuur waarin werkelijkheid en verbeelding voortdurend in elkaar overlopen. 

Een van de grote troeven van het boek is het spel met taal. Omdat Jimmyy moeite heeft met de letter "o", ontstaan er grappige en verrassende gesprekken. Toch is dat taalspel veel meer dan een leuke vondst. Het geeft het verhaal een eigen stem en zorgt ervoor dat de emoties nooit zwaar of belerend worden. Twiggy Bossuyt schrijft origineel en poëtisch, zonder de leefwereld van kinderen uit het oog te verliezen. 

Ook de illustraties verdienen een bijzondere vermelding. Ze zijn warm, innemend en vol sfeer. Tekst en beeld vullen elkaar perfect aan en versterken samen de dromerige wereld waarin het verhaal zich afspeelt. De prenten nodigen uit om langer te kijken en telkens nieuwe details te ontdekken. Wat ik bijzonder sterk vind, is dat het verhaal op verschillende niveaus gelezen kan worden. Voor kinderen is het een spannend en fantasierijk avontuur. Voor volwassenen gaat het ook over afscheid nemen, veranderingen die je niet hebt gekozen en het verwerken van verlies. Zonder te veel te verklappen, zit er onder de oppervlakte veel meer in dit verhaal dan je aanvankelijk vermoedt. Misschien raakte het boek mij daarom zo sterk. Ik herkende mezelf in bepaalde periodes waarin ik te maken had met afscheid moeten nemen van heel wat vertrouwde dingen. Het verhaal toont hoe verlies zich soms vermomt als boosheid, maar ook hoe verbeelding kan helpen om moeilijke gevoelens een plaats te geven. 

Als ik woest ben is er weinig wow is een bijzonder prentenboek dat zich niet gemakkelijk in één hokje laat stoppen. Het is grappig, ontroerend, origineel en gelaagd tegelijk. Dankzij het sterke taalspel, de prachtige illustraties en de emotionele diepgang is dit voor mij een absolute topper.