De fantastische bus
Dit boek valt onmiddellijk op door z'n grote formaat. Het is het verhaal over een dorp dat ontruimd moet worden. Alle woningen worden gesloopt. De zelfgebouwde huizen aan de rand van de stad moeten wijken voor industrie. Niks kan de slopers tegenhouden. Zelfs de baas vindt het erg. Maar als ze de huizen niet slopen, wordt z'n personeel ontslagen. Wat het slopen nog erger maakt, is dat kleine Timo ziek is. Hij is ziek geworden doordat de lucht zo vervuild is. De dokter komt alle dagen langs, maar kan weinig voor Timo doen. Het enige dat hem kan redden zijn de meeldraden van de saffraanlelie. Die bloem kan je als medicijn gebruiken. Zo'n beetje alle ziektes kan je ermee genezen. Zelfs als de dokters je hebben opgegeven, knap je weer helemaal op. Mocht je alle bloemen tegelijkertijd kunnen laten bloeien, zouden de meeldraden en geneeskrachtige blaadjes zich op de wind over de hele wereld kunnen verspreiden. Dat is de enige hoop van mevrouw Vrijstede, de adoptiemoeder van Timo. Ooit heeft Tolstoj, de ingenieur samen met Lucas, de luchtmachtpiloot en Pierre, de botanicus geprobeerd om de plek te vinden waar de bloem groeit. Maar die expeditie is mislukt. Nu het dorp toch moet ontruimd worden, besluiten ze om met de hele bende dieren de reis te wagen en te vertrekken naar het mysterieuze sprookjesland Balanka. Het wordt een fantasievolle reis door diverse werelden. Maar tegelijkertijd wordt het een reis vol gevaren.
De verhaallijn is eerder eenvoudig. De illustraties zijn zoekplaten en zijn een wereld op zich. Het lettertype vind ik persoonlijk minder aantrekkelijk, maar de illustraties spreken boekdelen. De fijne details zijn prachtig. Het is een boek dat je telkens opnieuw zal lezen om steeds nieuwe ontdekkingen te doen. Af en toe zijn er rustpauzes, met illustraties zonder tekst. Naar het einde toe zie je ook in de felle kleuren hoop. Hoop op een beter leven. De verschillende personages, elk met hun verdriet of trauma worden heel mooi uitgewerkt. Het is heel aangrijpend wanneer de hagedis, mevrouw Vrijstede, en adoptiemoeder van Timo zich afvraagt of ze wel goed zorgde voor Timo, die een zoogdier is. Regelmatig in het boek zijn er flash-backs naar de vorige, mislukte expeditie. Maar ook deze reis wordt een overweldigend avontuur.
De betekenis achter de tekst en illustraties zal je als jonge lezer eerder ontgaan maar dat maakt het boek niet minder leuk. De oudere lezer zal de klimaatproblematiek en het kapitalisme herkennen. Tegelijkertijd is er oog voor het technische aspect. De bouw van de bus, de technische snufjes zal kinderen zeker aanspreken. Een boek dat blijft boeien op alle vlakken.
