Beste wandeling ooit

Beste wandeling ooit heeft een aantrekkelijke cover die je meteen zin doet krijgen om in het verhaal te duiken. Al snel merk je dat er een 3D‑bril bij het boek zit, wat mijn nieuwsgierigheid naar het effect op de illustraties alleen maar vergrootte. En dat effect is werkelijk fijn uitgevoerd: zodra je de bril opzet, word je volledig ondergedompeld in de wereld die Daeren gecreëerd heeft. De illustraties krijgen een mooie diepte, en het is indrukwekkend om de wandeling van de jongen en zijn hond op die manier te volgen. De 3D‑bril voegt écht iets toe.

Zonder bril wordt echter meteen duidelijk waarom die toevoeging noodzakelijk is. De illustraties ogen wazig, met opvallende rode en blauwe lagen die bedoeld zijn om het 3D‑effect te creëren. Zonder bril zie je daardoor slechts een fractie van wat het verhaal visueel te bieden heeft. Dat beperkt de bruikbaarheid van het boek: als voorlezer en luisteraar kun je immers niet tegelijkertijd van het 3D‑effect genieten. En in een situatie met meerdere kinderen rijst al snel de vraag: wie mag er eerst kijken, en hoe lang?

Het verhaal zelf is eenvoudig: een jongen gaat wandelen met zijn hond en komt onderweg allerlei verrassende dingen tegen. Dat maakt het boek vooral geschikt voor jonge lezers. Maar omdat het 3D‑effect pas volledig tot zijn recht komt wanneer je de illustraties op je gemak kunt bekijken, is dit een boek dat vraagt om samen lezen en kijken – met één-op-één‑aandacht en een beetje geduld.

Beste wandeling ooit is daarmee een bijzonder staaltje vakmanschap, maar wel één dat wat duidelijke richtlijnen of begeleiding nodig heeft om er optimaal van te kunnen genieten.