Een meisje zo klein als een muis

Een schoenmaker vindt op een dag in een paar laarzen een baby zo klein als een muisje. Niemand komt de laarzen ophalen en Evangeline groeit op als zijn dochter, tot ongenoegen van zijn vrouw. Waneer de vrouw het meisje verkoopt, zweert de schoenmaker net zo lang te gaan zoeken tot hij Evangeline terugvindt. Zijn zoektocht brengt hem uiteindelijk op zee, een droom die hij als kleine jongen al koesterde. Ook Evangeline komt na omzwervingen bij een oude vrouw en in een rariteitenkabinet op zee terecht. 

Kate DiCamillo kan als geen ander een wereld scheppen waar je helemaal in opgaat. Ook wanneer daar een meisje zo groot als een muis of een pratende kat rondloopt. De diepgang van de personages en hun onderlinge relaties raken je zonder twijfel. De wervelende gebeurtenissen nemen je gegarandeerd op sleeptouw. En dat alles formuleert de auteur in zo’n heldere, eenvoudige taal, wat het boek heel toegankelijk maakt. Haar verfijnde gevoel voor humor verhoogt het leesplezier. Wanneer bijvoorbeeld de man die Evangeline gevangengenomen heeft, zegt “Mag ik vragen hoe jij heet?” luidt het: “Dat mocht niet van Evangeline.” Jammer wel van de titelvertaling. Het oorspronkelijke “Lost Evangeline” is sprekender, roept meer spanning op, verwijst naar het lied dat haar vader zingt telkens wanneer zij zich moet verstoppen voor een klant in de schoenmakerij, is zelfs de kern van het verhaal.