Gewoon een gat

De realistische illustraties van Sophie Pluim nodigen al op de cover uit om in het verhaal te duiken. Ook binnenin brengen haar sfeervolle aquarellen de personages en hun emoties treffend tot leven. Soms vullen ze een volledige pagina, soms begeleiden ze de tekst op een meer bescheiden manier, maar telkens versterken ze het verhaal.

Mathilde Stein, bekend van onder meer Bang mannetje en Van mij!, bewijst opnieuw dat je met weinig woorden veel kunt vertellen. Soof houdt van zwemmen. Voor haar zwemproef moet ze echter door een gat in een doek onder water zwemmen. Voor haar familie lijkt dat een onbenullige opdracht, maar voor Soof voelt het allesbehalve zo. Alleen haar opa begrijpt haar angst. Via verhalen over zijn tijd als matroos laat hij zien dat een gat soms best beangstigend kan zijn, maar misschien ook minder gevaarlijk dan het lijkt.

Met een beperkte woordenschat creëert Stein een herkenbare wereld rond angst, begrip en groeien in zelfvertrouwen. De wisselwerking tussen Soof en haar opa vormt het warme hart van het verhaal.

De Nederlandse oorsprong van het boek blijft wel merkbaar. Zowel de zwemproef als woorden en uitdrukkingen zoals oops, makkie, stukkie en voor het echie klinken voor Vlaamse lezers soms wat vreemd. Gelukkig staat dat het begrip van het verhaal nergens in de weg.

Het gat is een prachtig vormgegeven prentenboek dat op een toegankelijke en genuanceerde manier laat zien hoe groot een kleine angst kan aanvoelen. De sterke illustraties, de warme band tussen opa en kleindochter en de subtiele boodschap maken dit tot een bijzonder geslaagd verhaal. Een echte aanrader.