Hier ben ik!

Met de ondertitel van dit boek is eigenlijk alles gezegd. Om te beginnen wordt in dit ene zinnetje het verhaal samengevat: Eefje krijgt bij het minste een rood hoofd, haar stem stokt wanneer ze voor publiek spreekt, haar handen zweten en haar mond voelt kurkdroog wanneer er enige durf van haar verwacht wordt. Behalve wanneer het er echt op aankomt. Tegelijk geeft deze ondertitel al aan hoe expliciet en belerend er met het thema wordt omgegaan: er gaat geen bladzijde voorbij zonder gezeur hierover, tot zelfs expliciet oefenen tegen verlegenheid. Tot overmaat van ramp zijn de dialogen flauw, de verhaallijnen labiel, de taal clichématig en de illustraties doordeweeks.