Lenteverhaal

Meer dan veertig jaar geleden besprak ik voor Pluizer de vier delen van de 'De Bramenbuurt-serie'. Seizoensgebonden vertelden ze het verhaal van een muizenfamilie die al generaties lang tussen boomwortels en oude stronken woont. Ik was er destijds helemaal weg van. Nu, ruim 45 jaar later, zorgt uitgeverij Boycott voor een heruitgave. De boeken kregen een groter formaat en een kleurrijker omslag, maar de verhalen zijn nog even hartverwarmend als weleer. Ook de illustraties bleven behouden. De antropomorfe dieren, gekleed in negentiende-eeuwse kostuums, bewegen zich voort in interieurs die een onmiskenbare Angelsaksische gezelligheid uitstralen. De gedetailleerde prenten van het buitenleven zijn bijzonder natuurgetrouw. Bossen, weilanden en velden vormen een rijk decor waarin de muizen een leven leiden dat alleen maar in onze fantasie bestaat.

De verhalen bleven intact, al werd voor deze heruitgave een nieuwe vertaling toevertrouwd aan Eefje Bosch. Zij legt haar eigen accenten, maar weet de oorspronkelijke sfeer en de rijke woordenschat mooi te behouden.

Eerder verscheen al de bewerking van Besjes aan de bomen. De nieuwe uitgave kreeg de titel Herfstverhaal. Ook deze uitgave Lenteverhaal kreeg een nieuwe titel en verscheen eerder als Feest op het mos. Het verhaal van de jarige muis Wilfred Weegbree blijft even charmant en de vertaling weet de lezer opnieuw mee te nemen in de kleine, feestelijke en ook verrassende gebeurtenissen van het muizenleven.

Het is nu nog uitkijken naar de heruitgave van Zon in de morgen, die mogelijk Zomerverhaal zal gaan heten. Daarmee zou de serie opnieuw compleet zijn en kunnen ook nieuwe generaties lezers kennismaken met deze tijdloze verhalen om gewoon fijn bij weg te dromen.