Minipiet naar de pietenklas
Eindelijk is het zover: Seppe mag naar de pietenklas in Spanje! Daar leert hij alle kneepjes van het vak, van zaklopen tot pepernootstrooikunde.
Maar om de pietenveertest te halen, moet hij ook iets uitvinden dat het leven van de Sint makkelijker maakt. Kan onze Minipiet een slimme oplossing verzinnen?
Het concept van een pietenschool spreekt jonge kinderen uiteraard meteen aan. Guy Daniëls hanteert een vlotte schrijfstijl en speelt fijn met fantasierijke termen zoals 'pepernootstrooikunde'. Toch voelt de uitwerking van de verhaallijn wat traditioneel en braaf aan. Daarnaast werkt de auteur met beduidend veel tekst per pagina, wat het voorleesritme voor jonge kleuters nodeloos vertraagt. De opbouw volgt bovendien een klassiek stramien, waardoor het verhaal wat verrassing of een echt frisse, eigentijdse insteek mist om de moderne kleuter écht te verwonderen.
Diezelfde traditionele lijn trekt zich helaas door in de illustraties van Ina Hallemans. Hoewel de prenten functioneel en kleurrijk zijn, ogen ze wat conventioneel en oubollig.
Het blijft allemaal erg braaf en binnen de lijntjes gekleurd, waardoor tekst en beeld elkaar versterken in hun klassieke benadering. Kortom, een sympathiek en pretentieloos sinterklaasverhaal dat prima functioneert als nostalgische opwarmer voor het feest, al blijft de lezer die hoopt op een vernieuwende, verrassende of modernere blik op de pietenwereld wat op zijn honger zitten.
