Muis & zijn hond

“Adopt don’t shop” had ook de titel van deze reeks kunnen zijn. We volgen immers een aantal honden in een asiel. Na Hondenstad is er nu dit volgende deel over Beuker.

Naast honden en robothonden leven er in het geniep ook een aantal muizen in asiel Hondenstad. Eén van hen raakt goed bevriend met Beuker, de golden retriever. Muis heeft met Beuker te doen.  Als populair hondenras wordt hij zeer vaak als ideale hond gezien, maar een paar dagen later wordt hij steeds weer terug gebracht naar Hondenstad. De kans dat hij op “de lijst” komt, wordt steeds groter. Al wordt het niet letterlijk benoemd, de goede verstaander begrijpt dat op deze lijst de honden komen die ze laten inslapen. Ook de grote Stevie lijkt hetzelfde lot beschoren.

Wanneer Saanvi, als leesmaatje, komt voorlezen in Hondenstad ontstaat er een enorme klik tussen Beuker en het meisje. Beuker zou niet liever willen dan dat zij zijn baasje wordt. Met behulp van Muis ontsnapt hij met een aantal vrienden uit het asiel om zo hun droombaasjes te zoeken.

In korte hoofdstukken (soms zelfs maar één bladzijde lang) volgt de lezer het leven en de avonturen van de honden in Hondenstad. Vaak wordt er verteld door de ogen van Muis. De verschillende personages, op Beuker na, zijn wat magertjes uitgewerkt. Het verhaal ging bij momenten alle kanten uit. Ik miste samenhang. Toegegeven, het eerste deel las ik niet. Misschien is dat de reden dat ik nooit helemaal in het verhaal ben geraakt.

De illustraties en de brede interlinie zorgen ervoor dat dit boek luchtig en makkelijk leesbaar is. Voor jonge lezers kan dit ontspannend zijn. Zelf bleef ik helaas wat op mijn honger zitten.