Verbied dit boek!
Amy Anne is een verwoed lezer. Wanneer ze ontdekt dat haar lievelingsboek op bevel van de ouderraad uit de schoolbibliotheek is verwijderd, is ze verbijsterd. Al snel blijkt dat niet één, maar meerdere boeken uit de rekken zijn verdwenen. Voor het doorgaans timide meisje is dat de druppel. Zonder veel ophef te maken, komt ze in actie. Samen met enkele klasgenoten verzamelt ze de verboden boeken in haar kluisje en richt ze een geheime bibliotheek op. Al snel weten heel wat leerlingen de verborgen collectie te vinden en krijgen ze de kans om de gewraakte titels alsnog te lezen.
Lang blijft het initiatief niet geheim. Amy Anne wordt geschorst en ook de bibliothecaris, die ervan wordt verdacht bij de geheime uitleendienst betrokken te zijn, wordt ontslagen. Maar Amy Anne laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. Samen met haar medeleerlingen gaat ze de strijd aan tegen de ver doorgedreven censuur van het schoolbestuur. Ze verzamelen meer dan duizend klachtenformulieren en stellen daarbij een fundamentele vraag: wie heeft het recht om te bepalen wat kinderen en jongeren wel of niet mogen lezen?
Het verhaal verscheen in 2017 in de Verenigde Staten en werd onlangs naar het Nederlands vertaald. De thematiek is bijzonder actueel. In 2025 belandde het boek in Florida zelf op de lijst van verboden boeken. Wat de auteur misschien ooit als een mogelijk toekomstscenario voor ogen had, is daarmee werkelijkheid geworden. De voorbije jaren werden in de Verenigde Staten duizenden titels uit schoolbibliotheken verwijderd na klachten van voornamelijk conservatieve ouders. Ook de keuze voor Pim Lammers als vertaler is in dat licht opmerkelijk. In 2023 kreeg hij zelf te maken met weerstand uit conservatieve hoek vanwege zijn open houding tegenover genderdiversiteit.
Dit is een vlot geschreven verhaal met goed uitgewerkte personages en dialogen die aansluiten bij de leefwereld van jonge lezers. Amy Anne is een herkenbaar hoofdpersonage: aanvankelijk onzeker en terughoudend, maar vastberaden zodra ze beseft dat er iets onrechtvaardigs gebeurt. Ook de warme, open communicatie tussen haar en haar ouders valt op. Die vormt een mooi contrast met de starre houding van de volwassenen uit de ouderraad, die hun eigen overtuigingen boven de leesvrijheid van kinderen plaatsen.
Achter het toegankelijke verhaal schuilt een realiteit die bijzonder veel aandacht verdient. De auteur maakt duidelijk hoe snel censuur kan ontsporen wanneer volwassenen menen dat zij beter dan kinderen zelf kunnen bepalen welke verhalen geschikt zijn. Tegelijk toont het boek hoe belangrijk het is om vragen te stellen, kritisch na te denken en op te komen voor wat je rechtvaardig vindt. De strijd van Amy Anne is dan ook meer dan een pleidooi voor boeken: het is een oproep tot vrijheid van denken en lezen.
