Wat ruik ik? Een beer!
Ik ging naar de winkel en vroeg om een peen. Ik had iets heel gewoons nodig, maar in plaats van met het gevraagde naar buiten te komen, kreeg ik telkens iets heel anders mee. Eerst een papegaai, daarna een kat en vervolgens nog meer dieren. Eén ding hebben ze gemeen: ze wilden allemaal met me mee. Mijn lijstje wordt er niet bepaald korter op en mijn gezelschap daarentegen steeds groter. Maar wat moet ik met al die dieren? En waar zal dit onverwachte winkelavontuur uiteindelijk eindigen?
Michael Rosen weet met weinig woorden een heerlijk speels verhaal neer te zetten. De tekst heeft een fijn ritme en door de herhaling ontstaat een patroon dat kinderen al snel herkennen. Ze kunnen voorspellen, meezeggen en vol verwachting uitkijken naar wat er deze keer uit het pak tevoorschijn komt. De rijmende tekst maakt het geheel extra prettig om voor te lezen en zorgt voor een vrolijke vaart.
De illustraties van Helen Oxenbury zijn zacht en expressief. Ze gebruikt daarvoor zachte potloodlijnen en waterverf. De emoties van het jongetje en de dieren zijn duidelijk af te lezen en zorgen regelmatig voor een glimlach. Ook in de kleine details zit veel kijkplezier. De ingepakte dieren geven kinderen de kans om mee te raden en al vóór het uitpakken te ontdekken wie er deze keer tevoorschijn zal komen.
Langzaam groeit het gezelschap uit tot een behoorlijke chaos en juist dat maakt het verhaal zo grappig. De combinatie van herhaling, rijm, verrassingen en de steeds groter wordende dierenbende maakt van Wat ruik ik? Een beer! een heerlijk interactief voorleesboek. Eentje waarbij kinderen al snel niet meer alleen luisteren, maar enthousiast mee gaan doen. En als er dan uiteindelijk ook nog een beer in het verhaal verschijnt, wil je natuurlijk weten hoe dit avontuur zal aflopen …
