Woeste dagen vol

Dit boek vertelt een intens verhaal dat de lezer meeneemt in een wereld vol emoties die horen bij afscheid nemen. In dit boek staan verlies,verdriet maar ook levenslust centraal. Niet alleen wordt de pijn die het hoofdpersonage ervaart goed weergegeven, er is ook de zoektocht naar houvast en herstel. Meer zelfs, hoop staat centraal in dit boek en soms vraag je jezelf af of de illustraties niet wat te vrolijk willen overkomen. Het verhaal zelf is immers zwaar en volgt een jong personage dat geconfronteerd wordt met het verliezen van haar grote zus. Ze probeert om te gaan met alles wat daarbij komt kijken.

Wat Woeste dagen vol bijzonder maakt, is de manier waarop fantasie een hulpbron wordt bij rouwverwerking. De illustraties geven emotie aan dit boek. Soms komen ze rauw en direct over, dan weer zacht en troostend of vaak zelfs vrolijk. Hierdoor draait het boek meer om gevoel dan om inhoud, wat een sterkte van dit prentenboek is.

Doordat fantasie zo’n grote rol speelt, komt het boek soms wat bizar over. Terwijl dit thema verdriet opwekt, ligt er heel veel nadruk op het vieren van herinneringen. Het chaotische gevoel dat hierbij onder je vel kruipt, is eigenlijk best passend het thema. Dit maakt het verhaal misschien iets minder eenvoudig om te volgen omdat je mogelijk niet je eigen gevoelens weerspiegelt ziet, maar geeft het tegelijk een extra dimensie. Ieder rouwproces is uniek.