Zachter dan zout
De winnares van de Thea Beckmanprijs 2026 heeft een nieuw boek geschreven dat de verwachtingen helemaal inlost. Deze keer neemt ze ons mee naar de zoutvlaktes van Bonaire in de negentiende eeuw. Ook daar moeten tot slaaf gemaakte mensen onder mensonterende omstandigheden werken. Op een dag hoort Abena een geheimzinnig ritme uit de zee komen. Ze wil het geluid met iedereen delen. Het is immers de roep van haar moederland. Het is een verlangen naar vrijheid.
Het leven op de zoutvlaktes wordt op een bijzonder invoelbare manier verteld, ook voor jonge lezers. Kinderen kunnen zich gemakkelijk in Abena verplaatsen en voelen mee met haar verlangen naar een ander leven. Zinnen die beschrijven waar het zout naartoe gaat 'Naar verre landen waar iedereen er anders uitziet dan zij. Waar andere mensen bepalen hoe haar leven moet zijn.' raken aan de essentie van het verdriet en de machteloosheid die slavernij met zich meebrengt. Zonder veel woorden weet de auteur een bijzonder pijnlijke werkelijkheid tastbaar te maken.
Ook de manier waarop de verschillende personages in beeld worden gebracht, verdient aandacht. Zo krijgt ook de bomba, de bewaker, een rol in het verhaal. De blanke man is dan weer heel subtiel aanwezig in een hoek van een illustratie, terwijl de schepen worden volgeladen. Die beeldkeuzes maken de machtsverhoudingen zichtbaar zonder dat alles expliciet benoemd hoeft te worden.
Gelukkig is er naast alle verdriet ook ruimte voor hoop. Ritme en dans vormen een rode draad en staan symbool voor verbondenheid, herinnering en de vrijheid waar Abena zo naar verlangt.
Achteraan in het boek vind je bovendien een QR-code die toegang geeft tot extra informatie over deze donkere periode uit onze geschiedenis. Een waardevolle aanvulling bij een aangrijpend verhaal dat ook jonge kinderen op een toegankelijke manier laat kennismaken met een belangrijk stuk geschiedenis.
